Archiwa tagu: kominy izostatyczne

komin w domu drewnianym

W domu drewnianym, bez względu na typ urządzenia grzewczego, możemy zainstalować bezpieczny system odprowadzania spalin. Elementy komina, stalowe lub ceramiczne, muszą pochodzić od renomowanych producentów. Ich montaż powierzmy profesjonalistom, a później pamiętajmy o odpowiedniej eksploatacji.

Decydując się na właściwy rodzaj komina, musimy wziąć pod uwagę rodzaj paliwa zasilającego instalacje grzewczą. W przypadku kotłów na paliwa stałe jest to konstrukcja z przewodami dymowymi, na przykład tradycyjny komin murowany z cegły. W domach drewnianych będzie strukturą wolno stojącą, odizolowaną od więźby dachowej. Systemy kominowe z prefabrykowanych elementów ceramicznych lub stalowych mogą służyć nie tylko do odprowadzania dymu, lecz także produktów spalania urządzeń grzewczych na paliwa gazowe i ciekłe. Niektóre z nich wyposażone są przewód powietrzno-spalinowy, współpracujący z kotłami z zamkniętą komorą spalania (oprócz odprowadzania spalin dostarczają urządzeniu grzewczemu powietrze).

– W domu drewnianym możemy stosować różnego rodzaju kotły, opalane różnymi paliwami. W przypadku paliw stałych należy zwrócić szczególną uwagę na odległość czopucha od elementów łatwopalnych, która powinna wynosić minimum 30 cm. Ścianę za kominkiem czy kotłem zabezpieczamy przegrodą niepalną, wykładamy wełną lub zabudowujemy cegłami. Najlepszym rozwiązaniem jest system kominowy izolowany na całej długości, pochodzący od sprawdzonego producenta z certyfikatem na cały system, a nie na samą rurę. W czasie montażu należy bezwzględnie stosować się do zaleceń instrukcji montażu, a zwłaszcza zachować odpowiednią odległość komina od elementów łatwopalnych – radzi Dariusz Pilitowski, dyrektor handlowy w firmie Jawar.

Niezależnie od typu instalacji, powinniśmy pamiętać o dwóch warunkach, które powinien spełniać prawidłowo wykonany komin – o szczelności i bezpieczeństwie pożarowym.

Zgodnie z instrukcją

Jeśli nasza instalacja grzewcza oparta jest na kotle gazowym lub olejowym, który wytwarza spaliny o niezbyt wysokich temperaturach, zagrożenie pożarowe zminimalizujemy, stosując się po prostu do instrukcji montażowych producenta. W tym przypadku istotnym problemem będzie ochrona przed destrukcyjnym oddziaływaniem skroplonych spalin na elementy instalacji kominowej. Troska o bezpieczeństwo pożarowe wysuwa się na pierwszy plan w przypadku urządzeń grzewczych na paliwa stałe.

– Z uwagi na charakterystyczny dla paliw stałych, często niestabilny proces spalania mogą okresowo powstawać dość wysokie temperatury spalin, stwarzając zagrożenia pożarowe przy niewłaściwej konstrukcji lub eksploatacji systemu kominowego. Realnym problemem jest także możliwość powstania pożaru sadzy, która gromadzi się na ściankach komina w trakcie eksploatacji. Możemy mieć do czynienia z ekstremalnie wysokimi temperaturami spalania sadzy, nierzadko przekraczającymi 1000°C, co stanowi bardo duże zagrożenie dla całej konstrukcji budynku.

Dlatego prawidłowa eksploatacja takich kominów jest niezmiernie ważna. Zgodnie z przepisami

powinien je czyścić uprawniony kominiarz cztery razy w roku.

Murowane, ceramiczne, stalowe

Spotkamy się z podziałem na trzy rodzaje kominów ze względu na materiały wykorzystane w ich produkcji. Wszystkie z nich, odpowiednio wykonane i eksploatowane, mogą być stosowane w domu drewnianym. Są to: tradycyjne kominy murowane, systemy ceramiczne oraz stalowe. Kominy ceramiczne i stalowe są rozwiązaniami systemowymi, wykonywanymi z prefabrykowanych elementów. W przypadku pierwszego rodzaju komina, w jego skład wchodzą bloczki z betonu stanowiące obudowę, wkład – rura ceramiczna, akcesoria i izolacja z wełny mineralnej, jeśli jest ona przewidziana w danym systemie. Kominy stalowe mogą przybierać dwie formy: konstrukcji złożonej z wewnętrznej rury ze stali kwasoodpornej lub żaroodpornej , izolacji termicznej oraz zewnętrznego płaszcza, również stalowego(ze stali nierdzewnej) (kominy dwuścienne) lub wkładu z kwasoodpornej, żaroodpornej stali montowanej wewnątrz murowanego przewodu kominowego (kominy jednościenne).

– Tradycyjne kominy murowane bez wkładów ochronnych, np. kwasoodpornych wkładów stalowych, w zasadzie nie są już obecnie stosowane w nowym budownictwie z uwagi na niskie temperatury spalin, jakie wytwarzają nowoczesne urządzenia grzewcze i na powstawanie kondensatu, niszczącego cegłę i zaprawę w kominie.

Obecnie najczęściej stosowane w budownictwie są kominy ceramiczne. Jest wielu producentów systemów kominowych, ale tylko kilku firm zajmuje się wyłącznie kominami. Ci producenci żyją z kominów i żyją kominami. Pracują tam fachowcy wyspecjalizowani w tematyce odprowadzania spalin. Istotne w doborze systemu kominowego jest odpowiedni dobór produktu, (jaki komin do czego i gdzie budowany), kontakt z producentem, który odpowie na nasze pytania, a potem serwis. Sprzedawca mało znanego producenta z siedzibą „Internet” , serwisu za 10 lat nam nie zagwarantuje. Korzystajmy tylko z certyfikowanych kominów, ze znakiem CE na system.

Systemy Kominowe Ceramiczne to najbezpieczniejsza konstrukcja do odprowadzania spalin. Najnowsze produkty z tej gamy są wyposażone we wkład ceramiczny produkowany w technologii prasowania izostatycznego (serce komina). Taka rura odznacza się mniejszym wymiarem zewnętrznym, ciężarem, większą odpornością na szoki termiczne i prawie zerową nasiąkliwością.

Przekłada się ta dla inwestora na wiele większą żywotnością, a jeśli zastosujemy do tego izolację glino krzemianową to dostaniemy bardzo bezpieczny komin, odporny większym stopniu na pożar sadzy co pozwoli budować kominy w odległości od elementów palnych 0 cm. Taki jest nowy komin JAWAR Uniwersal Plus dostępny na rynku pod koniec roku.

Stal w obudowie…

Bezpieczeństwo pożarowe zależy także od samej konstrukcji komina. W przypadku stalowych wkładów kominowych (jednościennych) jego elementy umieszcza się w obudowie z specjalnego pustaka ceramicznego, oferowanego odrębnie przez producentów. Obudowany w ten sposób stalowy wkład kominowy można bezpiecznie stosować w budynkach drewnianych.

– Jest to o tyle wygodne rozwiązanie, że w każdej chwili wkład kominowy można wymienić na inny, w zależności od potrzeb stosowanego w danym momencie urządzenia grzewczego, np. zamieniając kocioł węglowy na gazowy, bez konieczności wymiany obudowy. Stalowe wkłady kominowe wykonywane są ze stali odpornej na produkty spalania wszystkich paliw energetycznych, lecz nie śmieci. Grubość stali ma olbrzymi wpływ na trwałość wkładu stalowego, im grubszy (1mm) tym dłużej będzie pracował. Największym i najczęstszym błędem jest stosowanie wkładów z blachy żaroodpornej do urządzeń opalanych paliwami typu Pelle, miał węglowy a zwłaszcza Eko groszek. Proces spalanie w tych urządzeniach i duża ilość kondensatu niszczą wkład w jeden sezon. Polecamy wkład ceramiczny, jeśli stal to kwasoodporna 1mm. (zd)

… i w izolacji

Drugim rodzajem kominów stalowych są konstrukcje dwuścienne (dwupłaszczowe), tzw. kominy izolowane. Posiadają one wewnętrzny kwasoodporny wkład stalowy, izolację z wełny mineralnej i płaszcz zewnętrzny, także wykonany ze stali. Kominy te, przytwierdzane do ścian systemowymi obejmami i uchwytami, mogą być montowane zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz budynku. Miejsca przejść komina przez drewniane stropy lub ściany zabezpiecza się dodatkowo rozetami termochronnymi. Podczas montażu kominów należy zwrócić uwagę na zalecane przez producenta odległości płaszcza zewnętrznego od elementów palnych. Wartość ta jest podana w milimetrach na oznakowaniu każdego elementu wchodzącego w skład komina izolowanego. Dwuścienne systemy kominowe nie wymagają żadnych prac murarskich i zajmują stosunkowo najmniej miejsca w budynku. Mają postać rury, wykonanej zazwyczaj z błyszczącej blachy, więc ze względów architektonicznych są często obudowywane lekkimi ściankami.

Kominy przebadane

Izolacja stosowana w systemach kominowych domu drewnianego nie różni się od tej, którą wykorzystuje się w przypadku budynków murowanych. Wszystkie systemy kominowe wraz z izolacją przechodzą restrykcyjne badania zanim zostaną dopuszczone do sprzedaży. Przede wszystkim mają one na celu określenie odległości od elementów łatwopalnych, co jest bardzo ważne w odniesieniu do domów drewnianych.

– W naszym kominie dwupłaszczowym zastosowaliśmy izolację glinokrzemianową, co pozwoliło zmniejszyć odległość komina do 5 cm od elementów łatwopalnych – wyjaśnia Dariusz Pilitowski z firmy Jawar. – Izolację ceramiczną tworzą ogniotrwałe, syntetyczne włókna mineralne, zaliczane do grupy bezpostaciowych lub krystalicznych. Charakteryzują się one dużą odpornością termiczną i chemiczną oraz dobrymi właściwościami izolacyjnymi – elektrycznymi i akustycznymi. Włókna ceramiczne są w stanie wytrzymać temperaturę ponad 1200 °C.

Nasady i czopuchy

Newralgicznym miejscem systemu kominowego jest odcinek łączący kanał dymowy lub spalinowy z urządzeniem grzewczym czyli czopuch.

– Występują tam zawsze najwyższe temperatury spalin, ale także w czopuchu wytrąca się najwięcej zanieczyszczeń. Czopuch powinien być przede wszystkim szczelny i wykonany z właściwych materiałów. Giętkie przewody aluminiowe są niedopuszczalne. Musi być także oddalony od elementów palnych zgodnie z instrukcją producenta. Jeśli jest dłuższy niż 0,5 m powinien posiadać otwór rewizyjno-wyczystkowy.

Dodatkowym usprawnieniem systemu mogą być nasady kominowe, osłaniające przewód kominowy, ale również wykorzystujące siłę wiatru do wzmocnienia i ustabilizowania ciągu. W przypadku stalowych kominów izolowanych mamy możliwość wykorzystania prefabrykowanych nasad dachowych, dedykowanych do drewnianych konstrukcji szkieletowych. Pomagają one w montażu systemu kominowego, skracając czas jego wykonania.

Mocowanie w przejściach

Wspomnieliśmy już o materiałach, z których produkowane są systemy kominowe i o ich współpracy z poszczególnymi rodzajami urządzeń grzewczych. Czy wybierając odpowiedni typ komina, powinniśmy zwrócić uwagę także na technologię budowy domu?

– System kominowy pod względem odprowadzania spalin, bezpieczeństwa i konstrukcji jest taki sam w budynku szkieletowym jak i w domu z bali. Różnice tkwią w sposobie mocowania komina w przejściach przez strop i dach. Połączenia komina ze stropem w domu z balii powinny być wykonane w sposób umożliwiający regulację naprężeń budynku na komin w czasie osiadania bali. Do tego służą specjalne śrubowe wymiany, stosowane przez wielu producentów systemów kominowych. Taka metoda mocowania jest zalecana we wszystkich domach drewnianych, ze względu na prawidłową dylatacje i zachowanie bezpiecznych odległości – wyjaśnia Dariusz Pilitowski.

Wyrzut przez ścianę?

Obecnie urządzenia grzewcze z zamknięta komorą spalania, w tym kotły kondensacyjne stają się coraz bardziej popularne, bez względu na to czy ogrzewamy dom drewniany czy murowany. Współpracującą z nimi instalację kominową należy wyposażyć w rurę spalinową lub powietrzno-spalinową, która służyć będzie do dostarczania powietrza do kotła oraz wyrzutu spalin. Teoretycznie w budownictwie jednorodzinnym można ją wyprowadzić poziomo, przez ścianę boczną. Specjaliści przestrzegają przed takim rozwiązaniem, jeśli w grę wchodzi drewniana konstrukcja ściany.

– Wtedy należałoby się wstrzymać z poziomym wyprowadzaniem wyrzutu spalin z uwagi na zamakanie ścian w pobliżu króćca wylotowego. Jest to związane ze skraplaniem się pary wodnej zawartej w spalinach.

Przypomnijmy, że zgodnie przepisami krajowymi użyte do wykonania komina elementy kominowe muszą być wykonane z materiałów niepalnych oraz powinny posiadać europejskie certyfikaty, o których zaświadcza oznakowanie umieszczone przez producenta na każdej z kształtek komina. Pamiętajmy także o konserwacji i prawidłowej eksploatacji naszego systemu, aby służył nam jak najdłużej i był całkowicie bezpieczny.

Dariusz Pilitowski, dyrektor handlowy w firmie Jawar

Instalacja kominowa w domu drewnianym zależy od urządzenia grzewczego i paliwa, które je zasila. System kominowy dla paliw ciekłych powinien być izolowany, kwasoodporny, odporny na działanie spalin mokrych, a średnica przewodów – dobrana do paliwa, mocy kotła i wysokości komina. W przypadku paliw gazowych trzeba określić, z jakiego typu urządzenia grzewczego będziemy korzystać. Jeśli zdecydujemy się na kocioł kondensacyjny, komin powinien być przystosowany do pracy w systemie powietrzno-spalinowym. Doprowadzanie powietrza do komory spalania odbywa się wtedy w przestrzeni pomiędzy rurą spalinową a pustakiem osłonowym, zaś rura odprowadzająca spaliny musi być odporna na działanie spalin mokrych i kwasów oraz przeznaczona do pracy w nadciśnieniu. W przypadku kotła atmosferycznego komin powinien być izolowany. System kominowy przystosowany do urządzeń na paliwa stałe powinien być izolowany na całej długości, wyposażony we wkładkę uszczelniającą wyczystkę. Musi być również odporny na pożar sadzy, działanie spalin mokrych i kondensatu oraz usytuowany w odległości 5 cm od elementów łatwopalnych. Komin współpracujący z kominkiem i piecami wolno stojącymi powinien charakteryzować się podobnymi właściwościami. Szczególną uwagę należy jednak zwrócić na montaż przyłącza spalin – w odległości minimum 30 cm od elementów drewnianych.

Podsumowanie

Wiele wysiłku i wyrzeczeń kosztuje każdego inwestor budowa własnego domu, dlatego ciężko nam ludziom od kominów pogodzić się z faktem, że większość właścicieli po przeprowadzce nie interesuje się konserwacją przewodu kominowego. Podstawa Prawna :

Każdy kierowca wie, że trzeba wymieniać olej i poddawać  auto okresowym przeglądom. O swoim kominie czy urządzeniu grzewczym zapominamy, a to jest warunek gwarancji i naszego i rodziny bezpieczeństwa. Najlepszy producent, najnowsze technologie na nic się nie zdadzą jeśli sami nie dopilnujemy okresowych przeglądów kominów spalinowych, wentylacyjnych i urządzeń grzewczych. Co roku na początku okresu grzewczego, prasa donosi o nieszczęściach czy tragediach.  Drodzy Państwo nie bądźcie bohaterami tych historii, dbajcie o swoje kominy.

Dariusz Pilitowski

Porównanie kominów ceramicznych i stalowych

Kominy ceramiczne to rozwiązanie dla inwestorów pragnących zastosować system trwały
i uniwersalny, kojarzą się nam głównie z odpornością i solidnym budownictwem. Składają się z rur i kształtek wykonanych ze specjalnej ceramiki szamotowej, izolacji ogniotrwałej z wełny mineralnej oraz pustaka keramzytowego zapewniającego stabilność systemu. Dodatkową zaletą systemów ceramicznych jest łatwość budowy oraz komplementarność  z przyjętymi rozwiązaniami budownictwa. Duża wytrzymałość na temperatury, obciążenia mechaniczne oraz szoki termiczne umożliwiają  współpracę z wieloma rodzajami kotłów. Zarówno kotły gazowe, olejowe bądź na paliwa stałe doskonale współgrają z ceramicznymi systemami kominowymi. Ważnym atutem jest łatwość montażu- doświadczony monter jest w stanie zbudować taki komin w przeciągu kilku godzin! Niestety ze względu na dużą wagę nie obędzie się bez stabilnego fundamentu.  Ponadto komin ceramiczny może być prowadzony wyłącznie pionowo, więc nie wchodzą w grę odchylenia lub skręty przewodu kominowego. Wymóg stabilnego oparcia wyklucza w systemach ceramicznych możliwość umieszczania bezpośrednio nad kominkiem lub piecem. Ze względu na swoje cechy, na kominy ceramiczne należy zdecydować się jeszcze przed rozpoczęciem budowy i uwzględnić je w projekcie domu, pomimo umieszczenia ich na zewnątrz. Kominy ceramiczne nadają się więc dla osób, które od samego początku zdecydowane są na ten rodzaj systemu.

Kominy wykonane ze stali kwasoodpornej i żaroodpornej stanowią podstawowy system odprowadzania spalin dla techniki renowacyjnej oraz przy budowie lekkich konstrukcji. Ich stosowanie rekomenduje się zarówno w nowo budowanych, jak i w już istniejących budynkach. Stalowe systemy kominowe to bardzo lekkie konstrukcje, które nie wymagają fundamentów. Można je mocować bezpośrednio do wybranej ściany domu bez pozwolenia na budowę (dwuścienne systemy kominowe), bądź wykorzystując istniejące już szachty kominowe. Najwyższej jakości stale o wysokich właściwościach antykorozyjnych i termicznych zapewniają sprawność i bezpieczeństwo układu kominowego. Stalowe systemy kominowe są trwałe i odporne na korozję. Należy podkreślić wysoką odporność na pożar sadzy. Mniejsze opory przepływu w porównaniu do kominów ceramicznych pozwalają często zastosować mniejsze przekroje przewodów. Dodatkowym atutem jest tańsza instalacja systemu stalowego niż kominów ceramicznych. Należy jednak pamiętać, że komin stalowy powinno się dobrać do rodzaju paliwa, jakie będzie spalało nasze urządzenie grzewcze. Tu uniwersalność ceramiki jest jednak znacznie większa. Do odprowadzania spalin z urządzeń gazowych poleca się elementy wykonywane ze stali 1.4404 o grubościach ścianki nie mniejszych niż 0,50 mm, natomiast do kotłów z zamkniętą komorą spalania dedykowane są specjalne systemy powietrzno-spalinowe. Do kominków i pieców na paliwa stałe (drewno, wegiel, eko-groszek, pelety itp.) zaleca się stosowanie stali żaroodpornych (gatunek 1.4828)
o grubościach ścianki 0,8-1,0 mm. Takie wkłady kominowe będą zarówno dobrze chronić przed działaniem agresywnego kondensatu, jak również wytrzymają wysoką temperaturę. Oba wyżej zaprezentowane rodzaje systemów kominowych maja swoje zalety jak i pewne niedoskonałości. Możliwość dowolnej konfiguracji poszczególnych elementów pozwala na dostosowanie do wymogów prawa budowlanego i zaleceń w zakresie bezpieczeństwa. Wybór odpowiedniego zestawu należy do inwestora i powinien być uwzględniony już na etapie projektowania budynku, Tylko takie podejście pozwoli przez długie lata cieszyć się bezpieczeństwem i walorami użytkowymi systemów kominowych.

INFORMACJE OGÓLNOBUDOWLANE – JAK BUDOWAC KOMINY

1. Budynek (pomieszczenie), w którym są zainstalowane kotły powinien mieć instalację do odprowadzania spalin. Kominy mają za zadanie odprowadzenie spalin z palenisk kotłów do atmosfery oraz wytworzenie w pomieszczeniach kotłów takiego podciśnienia, aby powietrze potrzebne do spalania i wentylacji napływało przez otwory wentylacji nawiewnej.

2. Kominy odprowadzające spaliny od kotłów z palnikami inżektorowymi, powinny zapewniać na całej ich długości występowanie podciśnienia w czasie pracy kotła nie mniejszego niż 1 Pa i nie większego niż 15 Pa.

3. Przewody i kanały spalinowe odprowadzające spaliny od urządzeń gazowych na zasadzie ciągu naturalnego powinny posiadać przekroje wynikające z obliczeń oraz zapewniać podciśnienie w wysokości odpowiedniej dla typu urządzenia i jego mocy cieplnej .

4. Wewnętrzna powierzchnia przewodów odprowadzając spaliny mokre powinna być odporna na ich destrukcyjne oddziaływanie. W przeciwnym razie kominy mogą ulec degradacji.

5. W przypadku zmiany paliwa ze stałego na płynne należy dostosować przekrój przewodu i kanału spalinowego do nowych warunków i zabezpieczyć instalację odprowadzania spalin przed skutkami wykraplającego się kondensatu .

6. Kominy powinny być wyposażone, odpowiednio, w otwory wycierowe lub rewizyjne, zamykane szczelnymi drzwiczkami, a w przypadku występowania spalin mokrych – także w układ odprowadzania spalin.

7. Kominy spalinowe powinny być wyposażone w następujące elementy:

zbiornik kondensatu wraz z odprowadzeniem skroplin umieszczony u dołu komina.
otwór rewizyjny ( wyczystka) umieszczony poniżej podłączenia przewodu łączącego wylot spalin kotła z kominem; jego dolna krawędź usytuowana w pomieszczeniu, w którym znajduje się wlot spalin do komina powinna znajdować się na wysokości 0,3 m od podłogi.
otwór rewizyjny ( wyczystka) umieszczony poniżej podłączenia przewodu łączącego wylot spalin kotła z kominem oraz na ewentualnych załamaniach w przypadku odchylenia komina od pionu.

8. W budynkach usytuowanych w II i III strefie obciążenia wiatrem lub innych obszarach, jeżeli wymagają tego położenie budynków i lokalne warunki topograficzne, należy stosować na kominy nasady kominowe zabezpieczające przed odwróceniem ciągu kominowego.

9. Przewody kominowe powinny być szczelne.

10. Kominy powinny być wykonane z materiałów niepalnych .

11. Obudowa kanałów spalinowych powinna mieć odporność ogniowa, co najmniej 60 minut.

12. Długość przewodów spalinowych poziomych ( czopuchów) nie powinna wynosić więcej niż 1/4 efektywnej wysokości komina i nie więcej niż 7 m, lub być potwierdzona obliczeniami .

13. Najmniejszy wymiar przekroju lub średnica murowanych przewodów kominowych spalinowych o ciągu naturalnym i przewodów dymowych powinna wynosić, co najmniej 0,14 m.

14. Kominy odprowadzające spaliny od kotłów grzewczych z palnikami na paliwa gazowe o obciążeniu powyżej 35 kW powinny mieć przekrój wynikający z obliczeń.

15. Przewody kominowe do wentylacji grawitacyjnej powinny mieć powierzchnię przekroju, co najmniej 0,016 m2 oraz najmniejszy wymiar przekroju, co najmniej 0,1 m.

16. Przewody wentylacyjne powinny być wykonane z materiałów niepalnych, a palne izolacje cieplne i akustyczne oraz inne palne okładziny mogą być stosowane tylko na zewnętrznej ich powierzchni w sposób zapewniający nierozprzestrzenianie ognia .

17. Dopuszcza się kanały poziome o długości do 2 m łączące pomieszczenia wentylowane z pionowym kanałem wywiewnym. Kanał poziomy powinien być wykonany z blach, bez dodatkowych załamań i o przekroju zwiększonym o 50 %w stosunku do kanału pionowego.

18. Umieszczanie w garażu otworów rewizyjnych przeznaczonych do czyszczenia kanałów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych jest zabronione .

19. Kierunek prowadzenia przewodów powinien być pionowy. Dopuszcza się odchylenie od pionu nie więcej niż 30°. Za zgodą terenowego organu administracji państwowej, właściwego w sprawach pozwoleń na budowę, dopuszcza się odchylenie przewodów od kierunku pionowego do 45°, pod warunkiem umieszczenia na załamaniach przewodów, otworów rewizyjnych zamkniętych szczelnymi drzwiczkami. Długość przewodu biegnącego w kierunku odchylenia od pionu nie powinna przekraczać 2,0 m.

20. Kominy powinny być drożne na całej swej długości.

21. Przekroje poprzeczne przewodów oraz kanałów spalinowych powinny być stałe na całej długości.

22. Wyloty kanałów kominowych powinny być dostępne do czyszczenia i okresowej kontroli. W tym celu na dachu należy wykonać stałe dojścia do kominów.

23. Efektywna wysokość komina mierzona od paleniska do wylotu ponad dach dla kotłów powinna wynosić:

dla kotłów opalanych gazem minimum 4 m
dla kotłów opalanych olejem opałowym minimum 5 m

24. Różnica wysokości od okapu przerywacza ciągu do wylotu spalin ponad dach w gazowym kotle grzewczym z palnikiem inżektorowym o mocy nieprzekraczającej 35 kW nie może być mniejsza niż 2 m.

25. Kominy w zewnętrznych ścianach budynku oraz kominy na zewnątrz budynku muszą być izolowane termicznie. Nieocieplone części kominów mogą występować jedynie w wewnętrznych ścianach budynków ogrzewanych.

26. Przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Powyższe wymagania uważa się za spełnione, jeżeli kominy i ich wyloty wykonane są wg następujących zasad:
• przy dachach płaskich o kącie nachylenia połaci dachowej nie większym niż 12°, niezależnie od konstrukcji dachu, wyloty przewodów powinny znajdować się ci najmniej o 0,6 m powyżej poziomu kalenicy lub obrzeży budynku przy dachach wgłębionych – rys. A.
• przy dachach stromych o kącie nachylenie połaci dachowej powyżej 12° i pokryciu: a/ łatwo zapalnym, wyloty przewodów powinny znajdować się na wysokości, co najmniej o 0,6 m wyżej od poziomu kalenicy – rys. B. b/ niepalnym, niezapalnym i trudno zapalnym, wyloty przewodów powinny się znajdować, co najmniej o 0,30 m wyżej od powierzchni dachu oraz w odległości mierzonej w kierunku poziomym od tej powierzchni, co najmniej 1,0 m – rys. C. ••Przy usytuowaniu komina obok elementu budynku stanowiącego przeszkodę ( zasłonę) – przy czym dach o nachyleniu połaci dachowej ponad 12°,należy uważać za przeszkodę – dla prawidłowego działania przewodów, ich wyloty powinny znajdować się ponadto: ••a) ponad płaszczyzną wyprowadzoną pod kątem 12° w dół od poziomu najwyższej przeszkody dla kominów znajdujących się w odległości od 3 do 10 m od tej przeszkody przy dachach stromych – rys. D .

b) co najmniej na poziomie górnej krawędzi przeszkody ( zasłony) dla kominów usytuowanych w odległości od 1,5 do 3,0 m, od przeszkody – rys. D .

c) co najmniej o 0,30 m wyżej od górnej krawędzi przeszkody ( zasłony) dla kominów usytuowanych w odległości do 1,50 m od tej przeszkody – rys. D .

27. W pomieszczeniu, w którym znajdują się kotły i kominy powinien znajdować się niezamykany otwór wentylacji nawiewnej o powierzchni nie mniejszej niż 200 cm2, którego dolna krawędź powinna być umieszczona nie wyżej niż 30 cm ponad poziomem podłogi oraz niezamykany otwór wentylacji wywiewnej o powierzchni nie mniejszej niż 200 cm2, umieszczony możliwie blisko stropu.

Opracował:
Dariusz Pilitowski
JAWAR