Archiwa tagu: kominy

Słaby ciąg kominowy – jak sobie z nim poradzić?

Komin ze względu na swoją funkcję stanowi jeden z najważniejszych elementów całego domu. Odpowiada za odprowadzanie produktów spalania z urządzeń grzewczych, ale i może doprowadzać powietrze do spalania. Jego poprawne działanie gwarantuje bezpieczeństwo domownikom oraz pozwala cieszyć się ciepłem w mroźne dni. Błędy projektowe lub zaniedbanie ze strony użytkowników wpływają na pracę całej instalacji – w tym ciągu kominowego. Jakie są najczęstsze przyczyny jego osłabienia oraz jak im zaradzić?  

Ciąg kominowy to ruch spalin lub dymu od dołu komina, w kierunku jego wylotu. Powstaje on w wyniku różnicy gęstości ciepłego powietrza wewnątrz przewodu kominowego i chłodnego powietrza na zewnątrz. Im większa różnica tych temperatur, tym większy ciąg w kominie. Jego siła zależy przede wszystkim od wysokości przewodu kominowego i wielkości jego przekroju. O ile większość parametrów komina zapisanych jest w deklaracji producenta, to z ciągiem kominowym bywa różnie. Jeśli produkt jest certyfikowany, prawidłowo dobrany i wybudowany, z ciągiem kominowym nie powinno być problemu. Zdarzają się jednak błędy projektowe tj. usytuowanie komina za nisko względem kalenicy czy pojawienie się przeszkody, stanowiącej część budowli, które skuteczne osłabiają ciąg.

Jakie są najczęstsze przyczyny powstawania niskiego ciągu kominowego?

  1. Problemy z ciągiem kominowym mogą pojawić się w sytuacji, gdy dom wybudowany jest w pobliżu przeszkód tj. wzgórza, wysokie drzewa czy bloki. Wówczas kierunek wiatru będzie przemieszczał się za przeszkodę, powodując osłabienie ciągu, a nawet tworząc ciąg wsteczny, czyli wdmuchanie wiatru do komina.  W takiej sytuacji należy zamontować na wylocie z komina osłonę typu fala kominowa lub nasadę obrotową nazywaną strażakiem. Chronią i osłaniają komin przed wdmuchiwaniem wiatru do komina. Należy pamiętać że nasady obrotowe to urządzenia mechaniczne i powinny być poddawane kontroli.   
  • Słaby ciąg kominowy może być przyczyną zbyt małej średnicy komina w stosunku do urządzenia grzewczego. Sposobem rozwiązania tego problemu jest podniesienie komina, co przełoży się na wzrost ciągu oraz montaż odpowiedniej nasady tj. daszek inżektorowy. Jeśli nadal pojawia się kłopot z niskim ciągiem, warto postawić na specjalistyczne wentylatory wzmacniające ciąg.  Warto, aby wykonała to wyspecjalizowana firma – jest to skomplikowany zabieg, pod względem zestrojenia współpracujących urządzeń.
  • Sporo użytkowników spotyka się z problemem, gdzie w wyremontowanym domu, z nowym kominem wykonanym z cegły klinkierowej pogarsza się siła ciągu. – Cegła klinkierowa szczelinowa jest materiałem dekoracyjnym, dedykowanym obmurowaniu rozwiązań systemowych lub kominów z pełnej cegły – nie należy wykorzystywać jej do budowy komina. Jeśli jednak posiadamy taki komin, należy go wyposażyć w certyfikowany wkład stalowy, a następnie wykonywać regularne czyszczenie. Jest to kluczowe, ponieważ tego typu komin działa jak chłodnica – spaliny szybko się wychładzają, dochodzi do kondensacji, wytwarza się sadza, która osadza się na wilgotnym kominie i w efekcie dochodzi do zaczopowania komina, intensywnego dymienia, a nawet pożaru sadzy – tłumaczy Dariusz Pilitowski, dyrektor ds. rozwoju w firmie Jawar.
  • Jednym z ważniejszych i podstawowych elementów zapewniających właściwy ciąg kominowy jest paliwo i jego jakość. Negatywnie na ciąg kominowy będzie zatem oddziaływało mokre, niesezonowane drewno, mokry ekogroszek czy zanieczyszczony pellet.
  • Najczęstszym problemem w zakresie niskiego ciągu jest brak doprowadzenia powietrza do spalania, tzw. z-etka. Przekłada się to nie tylko na niski ciąg, ale i prawidłowy przebieg procesu spalania, aż po właściwą wentylację i bezpieczeństwo domowników.

Co zrobić, by zapewnić prawidłowy ciąg kominowy przez cały rok ?

Niezawodnymi sposobami na dobry ciąg kominowy są okresowe przeglądy kominiarskie i regularne czyszczenie. Te czynności należy zlecić mistrzowi kominiarskiemu i wykonywać dwa razy w roku – do 31 maja i 31 listopada. Specjalista zweryfikuje stan komina, jego drożność, prawidłowy przebieg oraz szczelność przewodów kominowych. W tym samym czasie sprawdzi także stan komina ponad dachem i prawidłowość działania nasad kominowych. Następnie, w pionie mieszkania zbada prawidłowość funkcjonowania urządzeń podłączonych do przewodów. Z kolei czyszczenie kominów powinniśmy przeprowadzać w przypadku przewodów od palenisk opalanych paliwem stałym – 4 razy w roku, przewodów od palenisk opalanych paliwem gazowym i płynnym – 2 razy w roku, natomiast przewodów wentylacyjnych – raz w roku. Okresowe przeglądy i czyszczenie kominów zapewni dobry ciąg przez cały rok. Mistrz Kominiarski sprawdzając stan komina, jeśli tylko napotka na jakiekolwiek nieprawidłowości czy problemy, pomoże je rozwiązać.

Porównanie kominów ceramicznych i stalowych

Kominy ceramiczne to rozwiązanie dla inwestorów pragnących zastosować system trwały
i uniwersalny, kojarzą się nam głównie z odpornością i solidnym budownictwem. Składają się z rur i kształtek wykonanych ze specjalnej ceramiki szamotowej, izolacji ogniotrwałej z wełny mineralnej oraz pustaka keramzytowego zapewniającego stabilność systemu. Dodatkową zaletą systemów ceramicznych jest łatwość budowy oraz komplementarność  z przyjętymi rozwiązaniami budownictwa. Duża wytrzymałość na temperatury, obciążenia mechaniczne oraz szoki termiczne umożliwiają  współpracę z wieloma rodzajami kotłów. Zarówno kotły gazowe, olejowe bądź na paliwa stałe doskonale współgrają z ceramicznymi systemami kominowymi. Ważnym atutem jest łatwość montażu- doświadczony monter jest w stanie zbudować taki komin w przeciągu kilku godzin! Niestety ze względu na dużą wagę nie obędzie się bez stabilnego fundamentu.  Ponadto komin ceramiczny może być prowadzony wyłącznie pionowo, więc nie wchodzą w grę odchylenia lub skręty przewodu kominowego. Wymóg stabilnego oparcia wyklucza w systemach ceramicznych możliwość umieszczania bezpośrednio nad kominkiem lub piecem. Ze względu na swoje cechy, na kominy ceramiczne należy zdecydować się jeszcze przed rozpoczęciem budowy i uwzględnić je w projekcie domu, pomimo umieszczenia ich na zewnątrz. Kominy ceramiczne nadają się więc dla osób, które od samego początku zdecydowane są na ten rodzaj systemu.

Kominy wykonane ze stali kwasoodpornej i żaroodpornej stanowią podstawowy system odprowadzania spalin dla techniki renowacyjnej oraz przy budowie lekkich konstrukcji. Ich stosowanie rekomenduje się zarówno w nowo budowanych, jak i w już istniejących budynkach. Stalowe systemy kominowe to bardzo lekkie konstrukcje, które nie wymagają fundamentów. Można je mocować bezpośrednio do wybranej ściany domu bez pozwolenia na budowę (dwuścienne systemy kominowe), bądź wykorzystując istniejące już szachty kominowe. Najwyższej jakości stale o wysokich właściwościach antykorozyjnych i termicznych zapewniają sprawność i bezpieczeństwo układu kominowego. Stalowe systemy kominowe są trwałe i odporne na korozję. Należy podkreślić wysoką odporność na pożar sadzy. Mniejsze opory przepływu w porównaniu do kominów ceramicznych pozwalają często zastosować mniejsze przekroje przewodów. Dodatkowym atutem jest tańsza instalacja systemu stalowego niż kominów ceramicznych. Należy jednak pamiętać, że komin stalowy powinno się dobrać do rodzaju paliwa, jakie będzie spalało nasze urządzenie grzewcze. Tu uniwersalność ceramiki jest jednak znacznie większa. Do odprowadzania spalin z urządzeń gazowych poleca się elementy wykonywane ze stali 1.4404 o grubościach ścianki nie mniejszych niż 0,50 mm, natomiast do kotłów z zamkniętą komorą spalania dedykowane są specjalne systemy powietrzno-spalinowe. Do kominków i pieców na paliwa stałe (drewno, wegiel, eko-groszek, pelety itp.) zaleca się stosowanie stali żaroodpornych (gatunek 1.4828)
o grubościach ścianki 0,8-1,0 mm. Takie wkłady kominowe będą zarówno dobrze chronić przed działaniem agresywnego kondensatu, jak również wytrzymają wysoką temperaturę. Oba wyżej zaprezentowane rodzaje systemów kominowych maja swoje zalety jak i pewne niedoskonałości. Możliwość dowolnej konfiguracji poszczególnych elementów pozwala na dostosowanie do wymogów prawa budowlanego i zaleceń w zakresie bezpieczeństwa. Wybór odpowiedniego zestawu należy do inwestora i powinien być uwzględniony już na etapie projektowania budynku, Tylko takie podejście pozwoli przez długie lata cieszyć się bezpieczeństwem i walorami użytkowymi systemów kominowych.

INFORMACJE OGÓLNOBUDOWLANE – JAK BUDOWAC KOMINY

1. Budynek (pomieszczenie), w którym są zainstalowane kotły powinien mieć instalację do odprowadzania spalin. Kominy mają za zadanie odprowadzenie spalin z palenisk kotłów do atmosfery oraz wytworzenie w pomieszczeniach kotłów takiego podciśnienia, aby powietrze potrzebne do spalania i wentylacji napływało przez otwory wentylacji nawiewnej.

2. Kominy odprowadzające spaliny od kotłów z palnikami inżektorowymi, powinny zapewniać na całej ich długości występowanie podciśnienia w czasie pracy kotła nie mniejszego niż 1 Pa i nie większego niż 15 Pa.

3. Przewody i kanały spalinowe odprowadzające spaliny od urządzeń gazowych na zasadzie ciągu naturalnego powinny posiadać przekroje wynikające z obliczeń oraz zapewniać podciśnienie w wysokości odpowiedniej dla typu urządzenia i jego mocy cieplnej .

4. Wewnętrzna powierzchnia przewodów odprowadzając spaliny mokre powinna być odporna na ich destrukcyjne oddziaływanie. W przeciwnym razie kominy mogą ulec degradacji.

5. W przypadku zmiany paliwa ze stałego na płynne należy dostosować przekrój przewodu i kanału spalinowego do nowych warunków i zabezpieczyć instalację odprowadzania spalin przed skutkami wykraplającego się kondensatu .

6. Kominy powinny być wyposażone, odpowiednio, w otwory wycierowe lub rewizyjne, zamykane szczelnymi drzwiczkami, a w przypadku występowania spalin mokrych – także w układ odprowadzania spalin.

7. Kominy spalinowe powinny być wyposażone w następujące elementy:

zbiornik kondensatu wraz z odprowadzeniem skroplin umieszczony u dołu komina.
otwór rewizyjny ( wyczystka) umieszczony poniżej podłączenia przewodu łączącego wylot spalin kotła z kominem; jego dolna krawędź usytuowana w pomieszczeniu, w którym znajduje się wlot spalin do komina powinna znajdować się na wysokości 0,3 m od podłogi.
otwór rewizyjny ( wyczystka) umieszczony poniżej podłączenia przewodu łączącego wylot spalin kotła z kominem oraz na ewentualnych załamaniach w przypadku odchylenia komina od pionu.

8. W budynkach usytuowanych w II i III strefie obciążenia wiatrem lub innych obszarach, jeżeli wymagają tego położenie budynków i lokalne warunki topograficzne, należy stosować na kominy nasady kominowe zabezpieczające przed odwróceniem ciągu kominowego.

9. Przewody kominowe powinny być szczelne.

10. Kominy powinny być wykonane z materiałów niepalnych .

11. Obudowa kanałów spalinowych powinna mieć odporność ogniowa, co najmniej 60 minut.

12. Długość przewodów spalinowych poziomych ( czopuchów) nie powinna wynosić więcej niż 1/4 efektywnej wysokości komina i nie więcej niż 7 m, lub być potwierdzona obliczeniami .

13. Najmniejszy wymiar przekroju lub średnica murowanych przewodów kominowych spalinowych o ciągu naturalnym i przewodów dymowych powinna wynosić, co najmniej 0,14 m.

14. Kominy odprowadzające spaliny od kotłów grzewczych z palnikami na paliwa gazowe o obciążeniu powyżej 35 kW powinny mieć przekrój wynikający z obliczeń.

15. Przewody kominowe do wentylacji grawitacyjnej powinny mieć powierzchnię przekroju, co najmniej 0,016 m2 oraz najmniejszy wymiar przekroju, co najmniej 0,1 m.

16. Przewody wentylacyjne powinny być wykonane z materiałów niepalnych, a palne izolacje cieplne i akustyczne oraz inne palne okładziny mogą być stosowane tylko na zewnętrznej ich powierzchni w sposób zapewniający nierozprzestrzenianie ognia .

17. Dopuszcza się kanały poziome o długości do 2 m łączące pomieszczenia wentylowane z pionowym kanałem wywiewnym. Kanał poziomy powinien być wykonany z blach, bez dodatkowych załamań i o przekroju zwiększonym o 50 %w stosunku do kanału pionowego.

18. Umieszczanie w garażu otworów rewizyjnych przeznaczonych do czyszczenia kanałów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych jest zabronione .

19. Kierunek prowadzenia przewodów powinien być pionowy. Dopuszcza się odchylenie od pionu nie więcej niż 30°. Za zgodą terenowego organu administracji państwowej, właściwego w sprawach pozwoleń na budowę, dopuszcza się odchylenie przewodów od kierunku pionowego do 45°, pod warunkiem umieszczenia na załamaniach przewodów, otworów rewizyjnych zamkniętych szczelnymi drzwiczkami. Długość przewodu biegnącego w kierunku odchylenia od pionu nie powinna przekraczać 2,0 m.

20. Kominy powinny być drożne na całej swej długości.

21. Przekroje poprzeczne przewodów oraz kanałów spalinowych powinny być stałe na całej długości.

22. Wyloty kanałów kominowych powinny być dostępne do czyszczenia i okresowej kontroli. W tym celu na dachu należy wykonać stałe dojścia do kominów.

23. Efektywna wysokość komina mierzona od paleniska do wylotu ponad dach dla kotłów powinna wynosić:

dla kotłów opalanych gazem minimum 4 m
dla kotłów opalanych olejem opałowym minimum 5 m

24. Różnica wysokości od okapu przerywacza ciągu do wylotu spalin ponad dach w gazowym kotle grzewczym z palnikiem inżektorowym o mocy nieprzekraczającej 35 kW nie może być mniejsza niż 2 m.

25. Kominy w zewnętrznych ścianach budynku oraz kominy na zewnątrz budynku muszą być izolowane termicznie. Nieocieplone części kominów mogą występować jedynie w wewnętrznych ścianach budynków ogrzewanych.

26. Przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Powyższe wymagania uważa się za spełnione, jeżeli kominy i ich wyloty wykonane są wg następujących zasad:
• przy dachach płaskich o kącie nachylenia połaci dachowej nie większym niż 12°, niezależnie od konstrukcji dachu, wyloty przewodów powinny znajdować się ci najmniej o 0,6 m powyżej poziomu kalenicy lub obrzeży budynku przy dachach wgłębionych – rys. A.
• przy dachach stromych o kącie nachylenie połaci dachowej powyżej 12° i pokryciu: a/ łatwo zapalnym, wyloty przewodów powinny znajdować się na wysokości, co najmniej o 0,6 m wyżej od poziomu kalenicy – rys. B. b/ niepalnym, niezapalnym i trudno zapalnym, wyloty przewodów powinny się znajdować, co najmniej o 0,30 m wyżej od powierzchni dachu oraz w odległości mierzonej w kierunku poziomym od tej powierzchni, co najmniej 1,0 m – rys. C. ••Przy usytuowaniu komina obok elementu budynku stanowiącego przeszkodę ( zasłonę) – przy czym dach o nachyleniu połaci dachowej ponad 12°,należy uważać za przeszkodę – dla prawidłowego działania przewodów, ich wyloty powinny znajdować się ponadto: ••a) ponad płaszczyzną wyprowadzoną pod kątem 12° w dół od poziomu najwyższej przeszkody dla kominów znajdujących się w odległości od 3 do 10 m od tej przeszkody przy dachach stromych – rys. D .

b) co najmniej na poziomie górnej krawędzi przeszkody ( zasłony) dla kominów usytuowanych w odległości od 1,5 do 3,0 m, od przeszkody – rys. D .

c) co najmniej o 0,30 m wyżej od górnej krawędzi przeszkody ( zasłony) dla kominów usytuowanych w odległości do 1,50 m od tej przeszkody – rys. D .

27. W pomieszczeniu, w którym znajdują się kotły i kominy powinien znajdować się niezamykany otwór wentylacji nawiewnej o powierzchni nie mniejszej niż 200 cm2, którego dolna krawędź powinna być umieszczona nie wyżej niż 30 cm ponad poziomem podłogi oraz niezamykany otwór wentylacji wywiewnej o powierzchni nie mniejszej niż 200 cm2, umieszczony możliwie blisko stropu.

Opracował:
Dariusz Pilitowski
JAWAR